Ze noemde ons Drostianen

Op je zeventiende als jongste gediende in een chocoladefabriek beginnen en als 57-jarige afzwaaien. Fred Bert (91) zat zijn werkzame leven bij Droste. Als vertegenwoordiger reed hij banketbakkerijen af, in zijn auto vol chocolade. Als goedlachse vertegenwoordiger maakte hij een goude tijd mee bij Droste. Hij reed in zijn rayon rond met het Drostemannetje op de portieren. Droste was een sociaal bedrijf waar in hoogtijdagen zo'n 1200 mensen werkten. Bussen reden af en aan naar het fabriekcomplex aan het Spaarne. "Er was een bijzonder prettige sfeer" en er werd veel voor het personeel gedaan.

De befaamde chocoladefabriek kreeg het moeilijk in de jaren zevetig. De vertegenwoordigers moesten toen ook andere merken verkopen, zoals Ringers en van Radenmakers. Veel later kwam er een inktzwarte dag, alle vertegenwoordigers werden de laan uitgestuurd met uitzondering van Fred en een andere collega. De twee overblijvers verdeelden Nederland in twee simpele gebieden Zuid en Noord. De productie verhuisde naar Vaassen (Gelderland) in de oude fabriek van Venz. Hij heeft veel aan Droste te danken en er zijn veertigjarige dienstjubileum meegemaakt " maar alles verandert in het leven". Als hij kijkt naar zijn Droste verzamenling komen de herinneringen weer boven.